Geschiedenis

    • 1868
      Oprichting van vrijwillige burgerwacht.
    • 1875
      Omvorming naar gemeentelijke brandweer van Hoevenen.
    • 1968
      Nationale reorganisatie van de brandweer. Elke gemeente dient aan bepaalde verplichtingen te voldoen om een eigen korps te behouden. Voor Hoevenen zijn de financiële lasten niet haalbaar. Op 31 mei 1986 wordt daarom het korps ontbonden. Brandweer Antwerpen krijgt de opdracht om de brandbescherming van Hoevenen te verzekeren.
    • 1971
      De ontbinding van het korps wordt door de gemeenteraad herroepen. Maar volgens de wet van 1963 is er geen oprichting van een nieuw korps meer mogelijk. Volgens het decreet van 16-24 augustus krijgt het korps een nieuwe opdracht toegewezen. Het korps wordt omgedoopt tot een “gemeentelijk autoprotectiekorps” en heeft als taak hulp te verlenen tot de brandweer van Antwerpen aanwezig is.
    • 1972-1977
      Aankoop van verschillende voertuigen.
    • 1977
      Fusie met de gemeente Stabroek. Hiermee wordt de jaarlijkse toelage van 50.000 BEF geschrapt. Hoevenen bestaat niet meer en het gemeentelijk autoprotectiesysteem wordt eveneens geschrapt.
    • 3 oktober 1977
      Er verschijnt een ministerieel voorstel voor het oprichten van nieuwe brandweerkorpsen. Stabroek vraagt om erkenning maar Antwerpen gaat niet akkoord!
      Hulpdienst Stabroek blijft niet bij de pakken zitten en blijft ook zonder toelage van de overheid de veiligheid van de bewoners in Stabroek waarborgen. De vrijwilligers van het korps krijgen geen vergoeding meer en voor de aankoop van materiaal is men aangewezen op giften van bedrijven en bewoners uit de buurt.
      Toch slaagt men erin om de Hulpdienst te moderniseren. Doorheen de jaren worden er nog verschillende nieuwe brandweerwagens bijgekocht.
    • 7 september 1978
      Om de veiligheid van de bewoners van Stabroek te garanderen, richt men de vzw Hulpdienst Brandweer Stabroek (Hoevenen en Putte) op.
    • 1982
    • Burgemeester Eduard de Bie ontvangt de leden van de Hulpdienst. Hij bedankt de vrijwilligers voor hun moed en enthousiasme en vertelt hen dat er een kans bestaat dat de strenge wetgeving van 1979 gewijzigd wordt zodat het toch mogelijk wordt om een eigen korps in de gemeente op te richten.
    • 1984
      Een wetswijziging werpt een nieuw licht op de zaak. Gemeenten zouden voortaan, met goedkeuring van de provinciegouverneur, opnieuw een eigen korps kunnen oprichten.
      De kranten berichten:
      * “Wetsvoorstel Suykerbuyk-Cools werd goedgekeurd”
      * “Vele Brandweerkorpsen weldra officieel aan de slag”
      * “Antwerpse service is veel te duur, Stabroek wil eigen brandweer”
    • 1985
      In augustus valt het verdict van de provinciegouverneur. Er mag GEEN gemeentelijk vrijwillig brandweerkorps opgericht worden in Stabroek. Alle betrokken partijen stonden achter het voorstel, maar vonden geen gehoor bij de hogere overheid.
      Ondanks het negatieve advies van de gouverneur blijft de Hulpdienst actief. De vrijwilligers zullen de komende jaren niet enkel uitrukken bij brand. Ook volgende taken nemen zij dapper voor hun rekening:

      1. Het verwijderen van wespennesten en het bestrijden van rupsen
      2. Het neerhalen van bomen die gevaar vormen voor mensen of voor hun bezittingen
      3. Het leegpompen van kelders en het dichten van daken na een storm horen bij de interventies
      4. Het bevrijden van personen uit hun auto na een ongeval
      5. Het reinigen van de weg
      6. Het organiseren van infodagen in de scholen
      7. Standby staan als brandweerwacht tijdens een event georganiseerd door een vereniging in de gemeente
    • 1988
      De discussie laait terug hoog op in Stabroek. Burgemeester Matheussen stelt vast dat er een wanverhouding bestaat tussen de hoge kostprijs die de gemeente betaalt voor de externe hulp aan de Stad Antwerpen en de genoten bescherming. De brandweer van Antwerpen is immers uitgerust om grote havenbranden en branden in de grootindustrie aan te pakken, wat voor de gemeente Stabroek in praktijk niet nodig is. Wel draagt de gemeente bij tot de hoge kosten die deze bescherming met zich meebrengen.
    • 1989
      Tijdens de gemeenteraadszitting van 26 juni 1989 beslist het gemeentebestuur van Stabroek om over te gaan tot de oprichting van een autonome brandweerdienst. Maar op 18 juli 1989 wordt deze beslissing opnieuw door de gouverneur vernietigd. Ondanks alle inspanningen heeft de gouverneur negatief beslist.
    • 1990
      De gemeenteraad maakt op pijnlijke wijze kennis met een brief van de provinciegouverneur, waarin alle plannen voor de oprichting van een eigen korps in de gemeente de grond worden ingeboord. Men betreurt vooral de opmerking van de Antwerpse burgemeester Cools, die zich smalend uitlaat over de activiteiten van de vrijwillige Hulpdienst.
      Ondanks de professionele inzet van het Antwerpse korps slagen zij er niet in de Hulpdienst van Stabroek voor te zijn. Daarom blijven de inwoners van Stabroek beroep doen op de plaatselijke burgerwacht, ook al is deze niet erkend.
    • 1993
      Brandweer Hulpdienst Stabroek bestaat 1(2)5 jaar. In 1868 werd de vrijwillige brandweer Hoevenen opgericht en de VZW viert vandaag zijn 15 jarig bestaan!
    • 1995
      In september laait de hoop op erkenning weer even op. De Antwerpse burgemeester Leona Detiège is bereid om te praten over de impasse inzake het veiligheidsbeleid in Stabroek. Samen met burgemeester van Stabroek Alida de Bie legt men enkele denkpistes bloot. Beide partijen zijn overtuigd dat de jarenlange terreinervaring die de vrijwilligers hebben opgedaan op de één of andere manier in het nieuwe korps moet worden gevalideerd. Een definitieve beslissing blijft opnieuw uit…
    • 2003
      Inhuldiging van de nieuwe kazerne aan de Hoge Weg 123 in Hoevenen.
    • 2008
      Oefening van het rampenplan. Op vraag van de burgemeester werd de Hulpdienst Brandweer Stabroek toegevoegd aan de deelnemende instanties voor de rampoefening op 29 november 2008. De Hulpdienst kreeg de taak om het rusthuis Aalmoezenier Cuypers mee te ontruimen. Het antwoord van de burgemeester na evaluatie van de oefening sprak voor zich: De Hulpdienst bewijst nog steeds zijn nut.
    • 4 februari 2008
      Ministerieel besluit ter hervorming van de civiele veiligheid.
    • 2009
      Mogelijkheid tot officiële scholing voor de vrijwilligers van de Hulpdienst.
    • 2011
      In eigen beheer gaan 4 personen van de Hulpdienst de cursus korporaal volgen in de brandweerschool van Emblem (PIBA). Na het slagen in hun examen geeft de school PIBA geen diploma maar enkele een getuigschrift, omdat Hulpdienst Stabroek geen erkend korps is.
    • 22 augustus 2011
      Het onderzoekbureau Falck onderzoekt hoe men in Stabroek de veiligheid kan reorganiseren. In de studie worden een aantal mogelijke scenario’s onder de loep genomen. Helaas maakt men een foutieve kostenberekening waardoor men concludeert dat de oprichting van een eigen korps in de gemeente een zeer dure aangelegenheid zou worden.
    • 1 maart 2012
      In navolging van het Ministerieel besluit van 2008 inzake civiele veiligheid, wordt aan de zone Rand rechtspersoonlijkheid toegekend. Omdat Stabroek officieel deel uitmaakt van deze zone kan de gemeente vanaf nu autonoom beslissingen nemen en kan ze zelf een officieel brandweerkorps oprichten.
    • 4 maart 2012
      De “vzw Hulpdienst Brandweer Stabroek” vult – aan de hand van een eigen studie – de hiaten op van de studie Falck. Meteen wordt duidelijk dat het oprichten van een eigen officieel korps goedkoper is dan de hulp inzake veiligheid uit te besteden aan korpsen uit omliggende gemeentes. Ook kaart men het probleem van de witte zones aan. Met de oprichting van een eigen korps is een 100% dekkingsgraad mogelijk en kan de veiligheid van de bewoners 7 dagen op 7, 24 op 24 uur gegarandeerd worden.
    • Augustus 2012
      De Hulpdienst werkt een communicatiestunt uit om de problemen inzake dit dossier aan te kaarten. In de gemeente worden 10.000 flyers verspreid en 200 campagneposters opgehangen. Met de slogan “Voor uw veiligheid gaan wij door het vuur” wil men de bewoners van Stabroek, Hoevenen, Putte en omstreken informeren en sensibiliseren over de witte zones en het gebrek aan een snelle en adequate hulpverlening in de gemeente.