Hulpdienst Brandweer Stabroek

1868
Door overlevering werd omstreeks 1868 gewag gemaakt van een soort vrijwillige burgerwacht die zich ondermeer bezig hield met het blussen van branden. Als interventie-materieel beschikten onze voorgangers over een kruiwagen, die diende als transportmiddel voor een (onbekend) aantal zeildoeken, emmers waarmee dan een levende transportketen voor het ergens opgeschepte bluswater gevormd kon worden.

Naar boven

1874
In de gemeenteraadszitting van 10 december 1874 besliste de raad (met algemeenheid van de stemmen) over te gaan tot de aankoop van een brandspuit.

Naar boven

1875
Op 24 maart 1875 werd de brandspuit opgeleverd. Het ging om een pomp van de Luikse constructeur Béduwé (Béduwé pomp Type III, handbediend:2 cylinders:op slede en een tweewielig onderstel). Deze pomp werd aangekocht voor de prijs van €32,23 (1300 BEF) + €6,2 (250 BEF) voor de benodigde lederen zuigslangen en linnen persslangen, te samen dus €38,43 (1550 BEF). Het gemeentebestuur van Stabroek heeft deze pomp overgemaakt aan het Poldermuseum te Lillo, waar ze nog steeds te bezichtigen is.
Op 7 mei 1875 werd de bestaande burgerwacht in gemeenteraadszitting officieel omgevormd tot een vrijwillig brandweerkorps, bestaande uit 16 leden en onder leiding van Kapitein-Commandant Frans Smits (timmerman te Hoevenen). Het korps kreeg een toelage van €1,24 (50 BEF) per jaar.
De allereerste vergaderingen hadden plaats in een herberg aan de Markt te Hoevenen, de "Kruip In", die tevens dienst deed als gemeentehuis. Er werd ook vergaderd ten huize van ene Leopoldus de Bie in de Kerkstraat.
In het allereerste reglement springt er wel een speciaal artikel in het oog:
"... en om de beurt zullen 4 leden van het korps de brandspuit dienen te reinigen, te smeren en te onderhouden. Diegenen die hierin in hun taak tekort schieten, wordt een boete opgelegd ten bedrage van €0,01 (0,25 BEF)"
wat in verhouding, tot een jaarlijkse betoelaging van €1,24 voor het ganse korps, zeker niet weinig was!.

Naar boven

1888
Op 10 december 1888 werd het stichtingsreglement herzien en een nieuwe bevelhebber werd benoemd, Kapitein-Commandant Franciscus Huygen (die méér dan 30 jaar commandant zal blijven). Een zekere Jacobus Van Oevelen werd benoemd tot luitenant. Het korps telde dan 20 leden.

Naar boven

1906
Op 11 januari 1906 werd Kapitein-Commandant Frans Huygen door het gemeentebestuur gedecoreerd.
Op 20 december 1906 werd het korps verzekerd tegen ongevallen, opgelopen bij het bestrijden van branden en rampen.

Naar boven

1919
Het korps kreeg een nieuwe bevelhebber: Jef Schuermans. Hij werd benoemd tot Kapitein-Commandant.

Naar boven

1930
Vanaf 1 februari 1930 waren de brandweerlieden beter te herkennen. Zij kregen van het gemeentebestuur eenvormige brandweeruniformpetten.

Naar boven

1940
Amandus Driezen, wagenmaker te Hoevenen, werd benoemd als nieuwe Kapitein-Commandant.

Naar boven

1948
Louis Van Meir werd benoemd tot Kapitein-Commandant.

Naar boven

1957
Petrus Jennes werd benoemd tot Kapitein-Commandant.

Naar boven

1965
Omer Driezen werd in de gemeenteraadszitting van 27 december 1965 benoemd tot Kapitein-Commandant, in opvolging van Petrus Jennes die ontslag nam wegens ouderdom.

Naar boven

1968
De wet van 31 december 1963, die onder meer tot doel had de organisatie van de brandbestrijding te rationaliseren en te uniformiseren, bepaalt in artikel 10,4° dat de gemeenten kunnen opteren voor het behoud van hun autonome brandweerdienst, maar dan volgens de nieuwe wettelijke normen (K.B. van 8 november 1967).
De financiële lasten hieraan verbonden bleken voor het gemeentebestuur van Hoevenen niet haalbaar. Dit werd beslist in de gemeenteraadszitting van 31 mei 1968, waarop de Provinciegoeverneur van ambtswege het korps liet ontbinden.

Naar boven

1971
In de gemeenteraadszitting van 25 november 1971 werd de beslissing om het korps te ontbinden, genomen op 31 mei 1968, herroepen. Men wenste terug een autonoom gemeentelijk korps. De provinciegoeverneur verwees echter naar de wet van 31 december 1963, artikel 10,4°, waarbij vermeld wordt dat er geen nieuwe korpsen opgericht of heropgericht mogen worden.
Een gemeente die haar korps heeft ontbonden, kan echter op grond van het decreet van 16-24 augustus 1790, artikel 3,5° van titel XI, de zo vrij gekomen vrijwilligers wel een opdracht geven in het kader van een georganiseerd gemeentelijk autoprotectie korps. Het gemeentebestuur van Hoevenen besliste dit te doen, in raadszitting van december 1971, het korps ontving een jaartoelage van €1239,47 (50.000 BEF). Kapitein-Commandant Driezen blijft bevelhebber.

Naar boven

1977
In dit jaar had de fusie met de gemeente Stabroek plaats. In zitting van 10 mei 1977 had de Bestendige Deputatie van de Provincie Antwerpen alle kredieten uit de gemeentebegroting van de gemeente Stabroek, die betrekking hadden op de vrijwillige brandweer van Hoevenen, geschrapt. Immers, Hoevenen als autonome gemeente bestaat als dusdanig niet meer.
Het toenmalige gemeentebestuur van Stabroek wenste het systeem van autoprotectiekorps niet verder te zetten. Kapitein-Commandant Omer Driezen legde zich hierbij neer en ging met onbepaald verlof.

Naar boven

1978
De overige leden van het korps gingen niet akkoord en maakten hun bezwaren kenbaar. Een petitie liet duidelijk de wens van de bevolking blijken: een eigen korps behouden.
Op 7 september 1978 werd de V.Z.W. hulpdienst Brandweer Stabroek, in zijn huidige vorm, ter studie van meester Jean Marynen, notaris te Stabroek, opgericht. Luitenant Karel Valkaert werd de nieuwe bevelhebber.

Naar boven

1982
Kapitein-Commandant Omer Driezen, bevelhebber op rust, werd op het gemeentehuis door het gemeentebestuur ontvangen, gehuldigd en benoemd tot ere-Kapitein-Commandant.

Naar boven

1984
Op 11 januari 1984 werd artikel 10 van de wet van 31 december 1963 gewijzigd, zodat de oprichting van een eigen brandweerkorps terug kon overwogen worden. Het gemeentebestuur van Stabroek deelde de provinciegoeverneur mee dat zij de intentie heeft een eigen brandweerkorps op te richten. In zijn schrijven van 30 april 1984 liet de goeverneur weten dat een dergelijk initiatief niet onwettelijk is.

Naar boven

1986
Er verscheen op 17 oktober 1986 een ministrieel schrijven betreffende de oprichting van nieuwe autonome korpsen waarbij de minister het aangewezen acht dat de gemeenten, die een nieuwe autonome brandweerdienst in het leven willen roepen, een overeenkomst afsluit met de gemeente-groepcentrum waarbij onder meer geregeld worden:
1. De duur van de overgangsperiode tijdens dewelke het groepscentrum de bescherming van het grondgebied zal blijven waarnemen,
2. De vorming van het personeel,
3. De eventuele tijdelijke ter beschikkingstelling van materieel,
4. De financiële regeling van dergelijke overeenkomst.
Het gemeentebestuur van Stabroek ziet in de gestelde voorwaarden geen problemen. Het gemeentebestuur van de Stad Antwerpen als groepscentrum weigerde echter de vereiste verbintenis aan te gaan of te onderschrijven.

Naar boven

1989
Tijdens de brandweer raadsvergadering gaf de bevelhebber-Luitenant Karel Valkaert om persoonlijke redenen ontslag. Hij werd als bevelhebber opgevolgd door Luitenant Kurt Van Hellem.
Tijdens de gemeenteraadszitting van 26 juni 1989 besliste het gemeentebestuur van Stabroek over te gaan tot de oprichting van een autonome brandweerdienst.
Op 18 juli 1989 werd deze beslissing door de goeverneur vernietigd, overwegende dat de vereiste overeenkomst met de Stad Antwerpen niet tot stand kwam, en dat het onaanvaardbaar is dat de gemeente Stabroek een beslissing ter zake nam vooraleer deze overeenkomst tot stand kwam. Stad Antwerpen bleef echter eenzijdig weigeren.

Naar boven

1993
Het korps viert zijn 125-jarig bewogen bestaan, nog steeds als v.z.w., bestaande uit 30 onbezoldigde vrijwilligers. De v.z.w. zelf bestaat dan 15 jaar.

Naar boven

10 december 1994
Ronald Dom volgt Kurt Van Hellem op als officier-dienstchef.

Naar boven

2004
Na bijna 10 jaar dienst neemt de officier dienstchef Ronald Dom om persoonlijke reden ontslag.

Naar boven